هیاهوی خزانهداری در صنعت کریپتو: سرمایهگذاری یا خودمعاملهگری؟
در ماههای اخیر، موجی از پروژههای کریپتو با انتشار گزارشهای پرزرقوبرق درباره «استقرار سرمایه» از خزانههای خود خبر دادهاند. اما تحلیلگران هشدار میدهند که بسیاری از این اقدامات در واقع «خودمعاملهگری» (Self-dealing) پنهان شده در پوشش استقرار سرمایه است.
به گزارش The Block، این پدیده باعث ایجاد شکاف در صنعت شده است. از یک سو، برخی پروژهها مانند پالیگان و آوالانچ با خرید توکنهای خود از بازار آزاد، به ظاهر در حال تقویت اکوسیستم هستند. اما از سوی دیگر، منتقدان معتقدند این اقدامات بیشتر به نفع تیمهای داخلی و سرمایهگذاران خصوصی است تا جامعه گستردهتر دارندگان توکن.
یک تحلیلگر ناشناس در این باره میگوید: «ما شاهد هستیم که چگونه تیمها با استفاده از داراییهای خزانهای که متعلق به جامعه است، به معامله با خود میپردازند. این کار در ظاهر به عنوان استقرار سرمایه معرفی میشود، اما در واقع راهی برای حفظ کنترل و منافع شخصی است.»
بررسیها نشان میدهد که برخی پروژهها تا ۸۰ درصد از خزانه خود را صرف خرید توکنهایشان از صرافیها کردهاند. این در حالی است که وعده اولیه، استفاده از این منابع برای توسعه فناوری و گسترش اکوسیستم بود.
تحلیل و پیامدهای کلیدی
این موج جدید در مدیریت خزانههای کریپتو، چندین پیامد مهم برای صنعت دارد:
اولاً، این اقدامات میتواند اعتماد عمومی به پروژههای بلاکچین را تضعیف کند. زمانی که جامعه دریابد که منابع جمعی صرف منافع گروهی خاص میشود، احتمال کاهش مشارکت و سرمایهگذاری وجود دارد.
ثانیاً، از دیدگاه نظارتی، اینگونه عملیات ممکن است به عنوان نوعی دستکاری بازار تفسیر شود. با توجه به تشدید نظارتها در سراسر جهان، چنین اقداماتی میتواند پروژهها را در معرض خطرات قانونی قرار دهد.
ثالثاً، در بلندمدت این استراتژی ممکن است اثر معکوس داشته باشد. خریدهای مکرر توکن توسط خزانهها اگر با توسعه واقعی اکوسیستم همراه نباشد، تنها یک حباب کوتاهمدت ایجاد میکند که در نهایت میترکد.
راهکار پیشنهادی کارشناسان، شفافیت بیشتر و اتخاذ مکانیسمهای حاکمیت جمعی قویتر است. پروژههایی مانند یونیسواپ که از DAOها برای تصمیمگیری درباره خزانه استفاده میکنند، الگوی بهتری ارائه دادهاند.
به نظر میرسد صنعت کریپتو در یک دوراهی مهم قرار دارد: ادامه مسیر فعلی که ممکن است به بیاعتمادی بیشتر بینجامد، یا حرکت به سمدت مدلهای شفافتر و مشارکتیتر که در آن منافع جامعه در اولویت قرار دارد.
منبع: The Block
