محکومیت توسعهدهنده تورنادو کش؛ هشدار درباره پیامدهای خطرناک

محکومیت رومن استورم در پرونده تورنادو کش؛ هشداری برای توسعهدهندگان حوزه حریم خصوصی
در یک حکم جنجالی که میتواند پیامدهای گستردهای برای صنعت بلاکچین داشته باشد، رومن استورم، توسعهدهنده پروتکل حریم خصوصی تورنادو کش (Tornado Cash) به اتهام پولشویی و نقض تحریمها محکوم شد. این پرونده که توجه جامعه کریپتو را به خود جلب کرده، به گفته کارشناسان میتواند “سابقهای خطرناک” برای توسعهدهندگان ابزارهای حریم خصوصی ایجاد کند.
به گزارش کوینتلگراف، هیئت منصفه فدرال در نیویورک روز چهارشنبه رومن استورم را به سه اتهام مرتبط با فعالیتهای تورنادو کش گناهکار شناخت. این حکم پس از ماهها بررسی و در حالی صادر شد که مدافعان حریم خصوصی در فضای مجازی هشدار داده بودند این پرونده میتواند آینده توسعه ابزارهای ناشناسساز در بلاکچین را تحت تأثیر قرار دهد.
تورنادو کش که در سال ۲۰۱۹ راهاندازی شد، یک پروتکل حریم خصوصی غیرمتمرکز روی شبکه اتریوم است که به کاربران اجازه میدهد تراکنشهای خود را ناشناس انجام دهند. این سرویس با مخلوط کردن وجوه کاربران مختلف، ردگیری تراکنشها را دشوار میکند. هرچند این فناوری کاربردهای قانونی دارد، اما مقامات آمریکایی مدعی هستند گروههای هکری مانند لازاروس از کره شمالی از آن برای پولشویی استفاده کردهاند.
در بیانیه وزارت دادگستری آمریکا آمده است: “استورم و همکارانش با علم به اینکه تورنادو کش توسط مجرمان برای پولشویی استفاده میشود، به عمد این سرویس را توسعه داده و به کار گرفتهاند.” این در حالی است که وکلای مدافع استورم استدلال میکنند که تورنادو کش یک ابزار خنثی است و توسعهدهندگان آن کنترل یا دانشی نسبت به نحوه استفاده کاربران ندارند.
این حکم با واکنشهای تند جامعه کریپتو مواجه شده است. بسیاری از فعالان این حوزه معتقدند این پرونده میتواند برای توسعهدهندگان سایر پروتکلهای حریم خصوصی مانند میکسرهای بیتکوین یا شبکههای لایه دوم که ویژگیهای ناشناسسازی دارند، ایجاد خطر کند.
تحلیل و پیامدهای کلیدی
محکومیت رومن استورم نقطه عطفی در رویکرد تنظیمگرانه به حوزه حریم خصوصی در بلاکچین محسوب میشود. این حکم چند پیامد کلیدی برای صنعت کریپتو دارد:
اولاً، این پرونده نشان میدهد که مقامات نظارتی به ویژه در آمریکا، توسعهدهندگان پروتکلهای حریم خصوصی را صرف نظر از قصد و نیت آنها، در قبال سوءاستفاده از ابزارهایشان مسئول میدانند. این رویکرد میتواند باعث فرار مغزها از این حوزه یا کاهش نوآوری در ابزارهای حریم خصوصی شود.
ثانیاً، این حکم ممکن است باعث مهاجرت پروژههای مرتبط با حریم خصوصی به حوزههای قضایی با قوانین تساهلآمیزتر شود. برخی کشورها مانند سوئیس یا پرتغال ممکن است به مقصد جذابی برای اینگونه پروژهها تبدیل شوند.
ثالثاً، از منظر بازار، این خبر ممکن است در کوتاه مدت بر قیمت پروژههای حریم خصوصی مانند مونرو (XMR) یا زیکش (ZEC) تأثیر منفی بگذارد، چرا که سرمایهگذاران نگران تشدید فشارهای نظارتی خواهند بود. با این حال، در بلندمدت ممکن است تقاضا برای راهکارهای حریم خصوصی غیرمتمرکزتر افزایش یابد.
نکته کلیدی دیگر این است که این حکم میتواند بحث “مسئولیت توسعهدهندگان” در فضای غیرمتمرکز را دوباره داغ کند. اگر توسعهدهندگان به خاطر کدهای منبع باز خود تحت پیگرد قرار گیرند، این سوال مطرح میشود که آیا اساساً میتوان پروژههای واقعاً غیرمتمرکز داشت یا خیر.
در مجموع، پرونده تورنادو کش و محکومیت استورم نشان میدهد که تقابل بین حریم خصوصی و نظارت در عصر بلاکچین به یکی از خطوط مقدم جنگ نظارتی تبدیل شده است. فعالان این حوزه باید خود را برای چالشهای حقوقی بیشتری آماده کنند.
منبع: کوینتلگراف



