کیف پول یک میلیارد دلاری اتریوم که هیچکس نمیتواند آن را باز کند — چرا؟
یک کیف پول دیجیتال حاوی ۶۶,۵۰۰ اتریوم (معادل بیش از ۱ میلیارد دلار در زمان نگارش این خبر) به مدت ۵ سال است که بدون دسترسی در شبکه اتریوم باقی مانده است. این کیف پول که در سال ۲۰۱۷ ایجاد شده، متعلق به پروژه “پاریتی تکنولوژیز” (Parity Technologies) است و پس از یک باگ فنی در قرارداد هوشمند چندامضایی آن، برای همیشه قفل شده است.
ماجرا به نوامبر ۲۰۱۷ برمیگردد زمانی که یک توسعهدهنده ناشناس به نام “devops199” به طور تصادفی کدی را اجرا کرد که باعث حذف کتابخانه کد اصلی کیف پولهای چندامضایی پاریتی شد. این اقدام منجر به قفل شدن دائمی ۵۸۷ کیف پول شد که در مجموع حاوی ۵۱۳,۷۷۴ اتریوم (معادل حدود ۱۱ میلیارد دلار در قیمتهای فعلی) بودند.
گاوین وود، بنیانگذار پاریتی و یکی از بنیانگذاران اتریوم، در آن زمان اعلام کرد: “این یک فاجعه است. ما تمام تلاش خود را برای بازیابی وجوه انجام دادیم، اما متأسفانه این امکانپذیر نیست.”
در میان این کیف پولها، یکی حاوی ۶۶,۵۰۰ اتریوم است که امروزه به یکی از بزرگترین گنجینههای قفل شده در تاریخ ارزهای دیجیتال تبدیل شده است. صاحبان این وجوه که شامل سرمایهگذاران اولیه، تیم توسعه و بنیاد وب۳ هستند، پنج سال است که از دسترسی به داراییهای خود محروم ماندهاند.
منبع: کوینتلگراف
تحلیل و پیامدهای کلیدی
این واقعه یکی از تلخترین درسهای تاریخ اتریوم و صنعت بلاکچین است که اهمیت امنیت قراردادهای هوشمند و مدیریت کلیدهای خصوصی را بیش از پیش آشکار میکند.
از دیدگاه فنی، این حادثه ضعفهای مدل چندامضایی اولیه پاریتی را نشان داد. پس از این اتفاق، استانداردهای جدیدی برای قراردادهای چندامضایی توسعه یافتند که از تکرار چنین فجایعای جلوگیری میکنند.
از منظر بازار، این وجوه قفل شده به نوعی از عرضه در گردش اتریوم کاستهاند که میتواند اثرات تورمی بلندمدت داشته باشد. با این حال، احتمال ناچیز بازیابی این وجوه، آنها را به داراییهای “سوخته” (burned) تبدیل کرده است.
برای سرمایهگذاران و پروژهها، این ماجرا چند نکته کلیدی دارد: اولاً اهمیت ممیزی امنیتی قراردادهای هوشمند قبل از استقرار، ثانیاً ضرورت استفاده از استانداردهای اثباتشده کیف پولهای چندامضایی، و ثالثاً لزوم توزیع مناسب داراییها بین کیف پولهای مختلف برای کاهش ریسک.
آینده این وجوه قفل شده همچنان در هالهای از ابهام است. برخی پیشنهاد کردهاند که ممکن است با یک هاردفورک در اتریوم بتوان این مشکل را حل کرد، اما احتمال وقوع چنین چیزی بسیار کم است، چرا که میتواند سابقه خطرناکی برای مداخلات بعدی ایجاد کند.
